주님 날개

posted on 02 Nov 2009 19:43 by tkrainbow in SHOTFIC

주님 날개

날개: 'God of happiness'

TAEMIN X KEY

user posted image

เทพแห่งความสุข....ร้องไห้ไม่ได้หรอกนะ

.

.

"คีย์!"

ร่าง เพรียวกางปีกกว้าง กระโดดออกไปยังแผ่นนภากว้าง ตัวเบาหวิวหลังจากกระโดดออกไปจากพื้นเมฆ แรงโน้มถ่วงที่ดึงตัวเขาให้ดิ่งลงมาจากฟ้าเร็วขึ้น คีย์หุบปีกขาวฟูฟ่องลง ทันใด ก่อนจะโถมตัวไปใต้ก้อนเมฆสีชมพู ซ่อนตัวจากคนที่บินตามลงมาจากตำหนักเทพ

มือเรียวปาดแก้มที่เปียก หยดน้ำตาสีเงินใส เมื่อโดนแสงแดดน้ำตาจะส่องประกายสีเงิน...แต่ถ้าหากน้ำตาใสบริสุทธิ์นั้นไหล มากเกินที่ร่างกายจะควบคุม มันจะเปลี่ยนสี...

รู้ไหมว่าเทพ..เค้าไม่ร้องไห้กัน

เขาเป็นเทพ....ที่ต้องคอยบินไปรอบๆ ท้องฟ้า เสกความสุขให้กับทุกๆ ที่

หน้าที่ของเขาอยู่ไกลจากคำว่า เสีย...หรือ...ร้องไห้

ถ้าร้องไห้มากไป...น้ำตาสีเงินจะเข้มขึ้น...เข้มขึ้นจนกลายเป็นสีแห่งความมืด

ความ สุขของมวลมนุษย์จะลดลง...แม้จะใช้พลังมากแค่ไหนก็ตาม แม้จะตั้งใจมากแค่ไหน แต่ถ้าหากว่าหัวใจแห่งความสุขเกิดควาทุกข์...พรที่ประทานให้แก่โลกก็จะยิ่ง อ่อนลง

เทพแห่งความสุข...ราวกับถูกสาปให้ต้องมีความสุขตลอดเวลา

ไม่รู้จักทุกข์....ไม่รู้จักคำว่าเสียใจ

เขาหยุดน้ำตาไว้ได้แล้ว....

แน่ ใจว่าหนีพ้นแล้วถึงได้เหาะออกมาจากใต้ก้อนเมฆชมพูฟ่อง กวาดสายตามองรอบตัว ตั้งปณิธานกับตัวเอง จะไม่เจอคนๆ นั้นอีกเป็นครั้งที่สอง

เจ็บ......(ห้ามเจ็บ)

อยากจะร้องไห้.......(ห้ามมีน้ำตา)

เพราะฉะนั้น...ก็ทำได้แค่ หนี....ออกไปจากความรู้สึกเหล่านี้

เทพ แห่งความสุขเหาะไปเรื่องๆ ลอยไปเรื่อยๆ ในนภากว้าง ยิ้มให้กับนกสีขาว สีฟ้า สีชมพู แค่เพียงกวาดมือไปยังพื้นโลกมีรอยยิ้มอ่อนหวานอยู่บนใบหน้า เทพแห่งความสุขกำลังบรรดาลให้ทุกสิ่งมีชีวิตบนโลกมีแต่ความสุข

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำแต่แบบนี้อยู่เรื่อยไป ความสุขเกิดขึ้นกับทุกสิ่งมีชีวิต

รู้ไหมว่า...น้ำตาของเทพแห่งความสุขนั้นมีสี...อะไร?

.

.

ร่าง บางเหยียบลงมาบนพื้นเมฆ ย่างเท้าลงบนตำหนักสวนเมฆ ก้าวเท้าไปยังสวนดอกไม้ด้านหลังตำหนัก ก้าวข้ามสะพานหินอ่อน ได้เห็นดอกไม้หอมชัดๆ กลีบดอกสีชมพูส้ม ดอกไม้ที่ขึ้นล้อมรอบตำหนัก กำลังจะผลิบาน....

คีย์ยืนสูดกลิ่นหอมอ่อนของเจ้าดอกไม้

เทพแห่งความสุขก็ต้องคู่กับสถานที่แห่งความสุขแบบนี้สินะ

"คีย์"

เทพแห่งความสุขตระหนกกับเสียงเรียกชื่อตนเอง บนสวรรค์...ที่แห่งเทพ เขาจะหนีไปไหนพ้น

"ท่านมีธุระอะไรกับข้าอีก"

เมื่อคีย์เอ่ยเช่นนั้น ร่างสูงโปร่งที่กำลังก้าวเข้ามาหาหยุดชะงัก ยังไม่ทันข้ามสะพานเชื่อระหว่างสวนดอกไม้กับตำหนักมา

"ข้า........" คนถูกถามเงียบไป...มองมายังเทพแห่งความสุขด้วยแววตาที่เจ็บปวด

ร่างบางหย่อนเข่าลงกับพื้นหญ้า มือสัมผัสกับกลีบดอกสีชมพูกลีบดอกไม้ผลันเปลี่ยนเป็นสีแดง

"คีย์!" ปีกกลางหลังคลี่ออกโดยทันควัน ตัวลอยเข้าไปหาร่างบางที่กำลังก้มหน้าลงไปใกล้เจ้าดอกไม้

กลิ่นหอม.....แต่สูดมากๆ ก็อาจถึงฆาต

ดอกไม้ที่ปลิดชีวิต...ได้แม้กระทั่งเทพ...

" ทำไมทำแบบนี้!" ร่างโปร่งโอบอุ้มร่างบางที่เสียหลักล้มลงกับพื้นหญ้า ในมือกำดอกไม้ที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดง ร่างในอ้อมแขนเบาโหวง ผิวขาวซีดลงไปทันตาเห็น ราวกับว่าสีเลือดของดอกไม้นั้นได้มาจากตัวของคนถือ ดอกไม้สูบพลังชีวิตของคีย์ออกไปหมดแล้วอย่างนั้นเหรอ

เทพแห่งความสุข....ที่ไร้รอยยิ้ม

ก็ไม่สมควรจะเป็นเทพหรอก

หยดน้ำตาสีเงินยวงสะท้อนกับแสงแดด ร่างโปร่งโอบอุ้มร่างบางลอยขึ้นมาจากสวนตำหนัก หยดน้ำตาที่ไหลออกมา...เข้มขึ้นทุกที

.

.

กลิ่นดอกไม้หอม...ปลิดชีวิต...

คีย์ตรึกตรองอยู่นาน กว่าจะตัดสินใจแบบนี้ได้ เขาไม่สามารถที่จะทำหน้าที่ได้อีกต่อไปแล้ว

ทำอย่างไร....

ก็ไม่มีทางลบภาพแห่งความปวดร้าว ความทรงจำที่แสนปวดร้าวนั้นได้

บนเตียงใหญ่.....ที่มีร่างเปล่าเปลือยของแทมิน กับ ใครบางคนที่เขารู้จักดี

.

.

เทพแห่งความสุข.....ไม่มีสิทธิ์ที่จะจมอยู่กับความทุกข์ได้หรอกนะ

เพราะฉะนั้น...........

END